દિલ્હી હાઈકોર્ટે આધાર કાર્ડ અંગે એક મહત્વપૂર્ણ ચુકાદો આપ્યો છે. કોર્ટે સ્પષ્ટ કર્યું છે કે આધાર કાર્ડ પોતે જન્મ તારીખનો પુરાવો નથી. જ્યારે આધાર નંબરનો ઉપયોગ વ્યક્તિની ઓળખ સ્થાપિત કરવા માટે થાય છે, ત્યારે તેને જન્મ તારીખનો ચોક્કસ પુરાવો ગણી શકાય નહીં. કોર્ટે આ અવલોકન એક મહિલા કર્મચારીની નિવૃત્તિ અને બરતરફી સાથે સંકળાયેલા કેસની સુનાવણી કરતી વખતે કર્યું હતું.
13 નવેમ્બરના રોજ આપેલા પોતાના ચુકાદામાં, ન્યાયાધીશ મનોજ કુમાર ઓહરીએ જણાવ્યું હતું કે આધાર કાયદો, ૨૦૧૬, આધાર નંબરને ફક્ત ઓળખના પુરાવા તરીકે માન્યતા આપે છે. જન્મ તારીખના પુરાવા તરીકે તેને સ્વીકારવાની કોઈ જોગવાઈ નથી
આ કેસમાં એક મહિલા કર્મચારીની નોકરીમાંથી કાઢી મૂકવાનો સમાવેશ થાય છે. તેણીએ આરોપ લગાવ્યો હતો કે તેના એમ્પ્લોયરે 2017 માં તેને ગેરકાયદેસર રીતે નોકરીમાંથી કાઢી મૂકી હતી. એમ્પ્લોયરે દલીલ કરી હતી કે તેણી 58 વર્ષની નિવૃત્તિ વયે પહોંચી ગઈ છે. આનું કારણ તેણીની જન્મ તારીખ, 20 મે, 1959, જે તેના આધાર કાર્ડમાં નોંધાયેલી હતી તેના પર આધારિત હતી.
મહિલા કર્મચારીએ જણાવ્યું કે કર્મચારી રાજ્ય વીમા નિગમ (ESIC) ના રેકોર્ડ મુજબ, તેની જન્મ તારીખ 20 મે, 1960 હતી. પરિણામે, તે 2017 માં નિવૃત્તિની ઉંમર સુધી પહોંચી ન હતી.કોર્ટે 20 ડિસેમ્બર, 2018 ના રોજ UIDAI દ્વારા જારી કરાયેલા ઓફિસ મેમોરેન્ડમનો પણ ઉલ્લેખ કર્યો હતો. તેમાં સ્પષ્ટતા કરવામાં આવી હતી કે આધાર કાર્ડમાં જન્મ તારીખ કાર્ડ ધારક દ્વારા પૂરા પાડવામાં આવેલા દસ્તાવેજો અથવા સ્વ-ઘોષણાના આધારે નોંધવામાં આવે છે.
કોર્ટે નોંધ્યું હતું કે આ કેસમાં, આધાર કાર્ડમાં નોંધાયેલી જન્મ તારીખને સમર્થન આપવા માટે કોઈ સ્વતંત્ર દસ્તાવેજ રેકોર્ડ પર નથી. વધુમાં, કર્મચારીની સેવા સમાપ્ત થયાના માત્ર બે મહિના પહેલા જ નોકરીદાતાને આધાર કાર્ડ મળ્યું હતું.





