અદાણી યુનિવર્સિટીનો ત્રીજો દીક્ષાંત સમારોહ શનિવારે અમદાવાદમાં યોજાયો હતો. આ પ્રસંગે, 2026 બેચના 374 વિદ્યાર્થીઓને ડિગ્રી એનાયત કરવામાં આવી હતી, જ્યારે 10 વિદ્યાર્થીઓને શૈક્ષણિક શ્રેષ્ઠતા માટે મેડલ એનાયત કરવામાં આવ્યા હતા. જેમાં પાંચ ગોલ્ડ, ત્રણ સિલ્વર અને બે બ્રોન્ઝ મેડલનો સમાવેશ થાય છે. મુખ્ય મહેમાન ભારતીય વિજ્ઞાન સંસ્થાના ડિરેક્ટર પ્રોફેસર ગોવિંદન રંગરાજન હતા. અદાણી યુનિવર્સિટીના પ્રમુખ ડો. પ્રીતિ અદાણીએ સમારોહની અધ્યક્ષતા કરી હતી. મુખ્ય મહેમાનનું સ્વાગત કરતા, અદાણી યુનિવર્સિટીના પ્રમુખ ડો. પ્રીતિ અદાણીએ જણાવ્યું હતું કે ગણિત, સંશોધન અને શૈક્ષણિક નેતૃત્વમાં પ્રોફેસર રંગરાજનનું ઉત્કૃષ્ટ યોગદાન વિદ્યાર્થીઓ માટે પ્રેરણાદાયક છે. તેમણે ઉમેર્યું હતું કે અદાણી યુનિવર્સિટીને એક અગ્રણી સંશોધન-આધારિત સંસ્થામાં આકાર આપવામાં તેમનો અનુભવ અને માર્ગદર્શન મહત્વપૂર્ણ છે.
ભારતની વિકાસ યાત્રામાં નવીનતા અને સંશોધનની ભૂમિકા પર ભાર મૂકતા, ડૉ. પ્રીતિ અદાણીએ કહ્યું, "ભારતે નોંધપાત્ર સ્તરે માળખાગત સુવિધાઓનું નિર્માણ કર્યું છે. હવે આપણે નવીનતા લાવવા અને સમાન સ્તરે નવા વિચારો વિકસાવવાની ક્ષમતા બનાવવાની જરૂર છે." તેમણે ઉદ્યોગ અને શિક્ષણવિદો વચ્ચે મજબૂત ભાગીદારીની જરૂરિયાત પર ભાર મૂક્યો. ડૉ. અદાણીએ કહ્યું કે આ ભાગીદારીનો ઉદ્દેશ્ય ઉદ્યોગો દ્વારા યુનિવર્સિટીઓ શું શીખવવું જોઈએ તે નક્કી કરવાનો ન હોવો જોઈએ, પરંતુ વાસ્તવિક દુનિયાના પડકારોના અનુભવના આધારે, નવા પ્રશ્નો અને ઉકેલો ઉત્પન્ન કરવાનો હોવો જોઈએ જેનો ઉદ્યોગ અને શિક્ષણવિદોએ એકલા વિચાર કર્યો ન હોત. ડૉ. અદાણીએ વિદ્યાર્થીઓને તેમના જ્ઞાન, કુશળતા અને નવીનતાનો ઉપયોગ એવી ટેકનોલોજી અને ઉકેલો વિકસાવવા માટે કરવા વિનંતી કરી જે સમાજના સૌથી વંચિત વર્ગોને લાભ આપી શકે છે.
દીક્ષાંત સમારોહને સંબોધતા, પ્રોફેસર ગોવિંદન રંગરાજને AI ના વધતા પ્રભાવ, તેની સંભાવના અને તેના પડકારો પર પોતાના વિચારો શેર કર્યા. તેમણે જણાવ્યું કે AI શિક્ષણ અને વૈજ્ઞાનિક સંશોધનમાં નવી તકો ઉભી કરી રહ્યું છે. તે જટિલ સમસ્યાઓના ઉકેલમાં અને વૈજ્ઞાનિક શોધને વેગ આપવામાં મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી શકે છે. જો કે, તેનો વધતો ઉપયોગ સત્ય, વિશ્વાસ અને માનવ સંબંધો વિશે પણ ગંભીર પ્રશ્નો ઉભા કરે છે. પ્રોફેસર રંગરાજને કહ્યું, જ્યારે છબીઓ, વિડિઓઝ અને માહિતીને આટલી વાસ્તવિક દેખાડી શકાય છે, ત્યારે આપણે સત્ય શું છે તે કેવી રીતે ઓળખી શકીએ? ટેકનોલોજી આપણને ડિજિટલી નજીક લાવી રહી છે, પરંતુ શું આપણે માનવ સ્તરે એકબીજાથી વધુ દૂર થઈ રહ્યા છીએ? આપણે કૃત્રિમ બુદ્ધિની ક્ષમતાઓને સ્વીકારવી જોઈએ, પરંતુ આપણે આ પ્રક્રિયામાં આપણે શું ગુમાવી શકીએ છીએ તે પણ ગંભીરતાથી વિચારવું જોઈએ.
