જો નેટફ્લિક્સની કિશોરાવસ્થા ભારતમાં બને, તો શું કહાની વધુ ઘેરી વળાંક લેશે?

ગયા મહિને જ્યારે નેટફ્લિક્સની મીની-સિરીઝ "એડોલેસેન્સ" રિલીઝ થઈ, ત્યારે તે ફક્ત યુકેમાં જ નહીં, પરંતુ અનેક ખંડોમાં પણ ખૂબ જ લોકપ્રિય બની ગઈ હતી. એવી દેશોમાં પણ જ્યાં તમે અપેક્ષા ન રાખો. ભારત પણ તેમાંથી એક હતું. આ શો એ વાત પર પ્રકાશ પાડે છે કે પ્રભાવશાળી કિશોર છોકરાઓ કેટલી સરળતાથી મેનોસ્ફિયર (વેબસાઇટ્સ, બ્લોગ્સ અને ઓનલાઇન ફોરમનો સંગ્રહ જે પુરુષત્વ, સ્ત્રીદ્વેષ અને નારીવાદનો વિરોધ કરે છે) માં ફસાઈ જાય છે. એન્ડ્રુ ટેટ જેવા વાયરલ પ્રભાવકોને કારણે, ઝેરી પુરુષત્વ, સ્ત્રીદ્વેષ અને કટ્ટરવાદની દુનિયામાં પ્રવેશ કરવો એટલું મુશ્કેલ નથી. એવું કહેવું અતિશયોક્તિ નહીં હોય કે દર્શકો ચાર ભાગની શ્રેણીમાં આકર્ષાયા હતા, જે 13 વર્ષના એક સહાધ્યાયીની હત્યાના આરોપીની આસપાસ ફરે છે. અને દરેક વ્યક્તિ - તેના પરિવારથી લઈને ચિકિત્સકો અને ડિટેક્ટીવ્સ સુધી પૂછવા લાગ્યા: શા માટે? આ શોએ ઘણા લોકોને ઘણી બાબતો પર વિચાર કરવા માટે મજબૂર કર્યા હતા. સાથીઓનો પ્રભાવ, સોશિયલ મીડિયા યુગમાં કિશોર હોવાના પડકારો. પરંતુ મારા માટે, સૌથી મોટો પ્રશ્ન આ હતો. જો ભારતમાં કિશોરાવસ્થા જેવી શ્રેણી બનાવવામાં આવી હોત, તો શું કહાની કંઈ અલગ હોત? ચાલો મૂળભૂત બાબતોથી શરૂઆત કરીએ. કિશોર મગજ ભૂગોળ ગમે તે હોય - તે એક કાર્ય-પ્રગતિશીલ કાર્ય છે. જેમ કે સીમંતિની ઘોષ, પીએચડી, સહાયક પ્રોફેસર, મનોવિજ્ઞાન વિભાગ, અશોકા યુનિવર્સિટી, હરિયાણા સમજાવે છે, આ એક એવો તબક્કો છે જ્યાં તર્કસંગત વિચારસરણી, આવેગ નિયંત્રણ અને ભાવનાત્મક નિયમન માટે જવાબદાર પ્રીફ્રન્ટલ કોર્ટેક્સ હજુ પણ વિકાસશીલ છે.